Przeczytaj, zanim zaprosisz rodzine, czyli
Affidavit of Support

Ewa Wroblewska

Od 19 grudnia 1997 roku od osob, ktore zamierzaja sponsorowac czlonka rodziny lub pracownika bedacego jednoczesnie ich krewnym wymagany jest specjalny formularz zabezpieczenia finansowego ­ Affidavit of Support.

Wypelniajac i podpisujac ten dokument (w nomenklaturze urzedowej nazywa go sie formularzem I-864), zobowiazujemy sie zarowno do zwrotu kosztow uzyskanej przez imigranta pomocy spolecznej, jak i finansowego wspierania go.

Wymog ten podyktowany jest rygorystyczna ustawa IIRAIRA z 1996 roku, zgodnie z brzmieniem ktorej nikt, kto moze stac sie "ciezarem publicznym", nie powinien uzyskac "zielonej karty". Bezposrednim celem ustawodawcy bylo wiec wyeliminowanie niebezpieczenstwa, ze nowo przybyly imigrant bedzie korzystal z pomocy panstwa stajac sie tym samym "ciezarem publicznym". Ustawodawca chcial wplynac w ten sposob na zmniejszenie liczby imigrujacych. Glownym czynnikiem decydujacym o tym, czy mozemy byc sponsorem, jest nasz roczny dochod. Powinien on wynosic co najmniej 125% federalnej granicy ubostwa (federal poverty line), ktora ustalana jest kazdego roku przez federalny Departament Zdrowia. Jeszcze przed wejsciem ustawy w zycie, wiadomo bylo na podstawie przeprowadzonych w 1994 roku badan, ze ponad 28% amerykanskich rodzin zyje ponizej tego poziomu. Odsetek ten jest znacznie wyzszy dla rodzin, w ktorych glownym zywicielem jest imigrant. A czlonkowie takich rodzin najczesciej wypelniaja formularze Affidavit of Support. Jezeli wezmiemy pod uwage grupy etniczne, to w przypadku Azjatow ponad 29% zyje ponizej linii ubostwa, a w przypadku imigrantow z Meksyku i Ameryki Srodkowej az 57%.

Formularz I-864

Dokument ten zobowiazany jest wypelnic i podpisac sponsor (poreczyciel), czyli obywatel USA lub staly rezydent, ktory zlozyl wniosek imigracyjny dla swego krewnego, pod warunkiem, ze ukonczyl 18 lat i mieszka w USA. Od tego ostatniego wymogu istnieje jednak wyjatek. Osoba zamieszkala poza granicami Stanow Zjednoczonych moze byc sponsorem, jesli udowodni, ze pobyt za granica ma charakter tymczasowy.

Sprowadzajac do USA czlonka swojej rodziny jako stalego rezydenta musimy przejac na siebie odpowiedzialnosc finansowa za niego i udokumentowac, ze nasz roczny dochod wynosi co najmniej 125% federalnej granicy ubostwa wlasciwej dla rozmiarow naszego gospodarstwa domowego. Przez gospodarstwo domowe nalezy rozumiec wszystkie osoby, ktore mieszkaja z nami pod jednym dachem i sa spokrewnione przez urodzenie, malzenstwo lub adopcje, osoby figurujace na naszym zeznaniu podatkowym, oraz te, dla ktorych wczesniej zlozylismy wniosek I-864. Nalezy don doliczyc rowniez te, ktora zamierzamy zaprosic.

W przypadku, gdy nasz dochod nie spelnia wymaganego minimum, dodatkowym zabezpieczeniem finansowym moze byc nieruchomosc, oszczednosci zgromadzone w banku, akcje itp. lub dodatkowy sponsor (joint sponsor). W ten sposob ustawodawca uzyskuje gwarancje, ze imigrant nie bedzie korzystal z pomocy panstwa, a w razie potrzeby zwroci sie do swojego sponsora.

Zgodnie z prawem osoba, ktora przyjechala do USA po 22 sierpnia 1996 roku, nie moze sie ubiegac o zadna federalna pomoc spoleczna przed uplywem 5 lat od chwili przyjazdu. Zgodnie ze stanem prawnym na dzien dzisiejszy federalna pomoc spoleczna stanowia: bezplatne bony zywnosciowe ­ Food Stamps, bezplatne ubezpieczenie medyczne ­ Medicaid, zapomogi Supplemental Security Income (SSI), finansowane przez wladze czasowe zapomogi ­ Temporary Assistance to Needy Families (TANF). Nowo przybyly imigrant moze natomiast ­ bez wzgledu na dochod sponsora i bez zadnych konsekwencji dla niego ­ korzystac z nastepujacych programow: pomoc medyczna udzielana w przypadkach naglych ­ Emergency Medicaid, szczepienia przeciwko chorobom zakaznym, finansowane przez wladze dozywianie biedniejszych uczniow w szkolach publicznych ­ National School Lunch Act and Child Nutrition Act programs, kursy przysposobienia zawodowego Job Training Partnership programs. Przezywajacym klopoty rodzinom imigrantow przysluguje rowniez pomoc psychologow specjalizujacych sie w rozwiazywaniu konfliktow miedzyludzkich. Natomiast dzieci imigrantow moga byc oddane do tymczasowej rodziny zastepczej do czasu, az uspokoi sie sytuacja w ich wlasnym domu. Rodziny zapraszanych imigrantow maja rowniez prawo do korzystania ze schronisk finansowanych przez wladze lokalne.

Granice odpowiedzialnosci

Podpisany wniosek I-864 jest zobowiazaniem. Z prawnego punktu widzenia oznacza to, ze rodzi on stosunek cywilnoprawny, w ktorym wierzyciel moze zadac od dluznika spelnienia swiadczenia. W przypadku tym wierzycielem moze byc zarowno osoba sponsorowana jak i federalna, stanowa agencja, do ktorej imigrant zwrocil sie o pomoc. Dluznikiem jest kazdy, kto zlozyl podpis na wniosku I-864, czyli poreczyciel. Wierzyciel moze dochodzic swych roszczen na drodze sadowej, a ich przedawnienie nastepuje dopiero po 10 latach.

Do dzis istnieje wiele nie rozwiazanych kwestii dotyczacych granic odpowiedzialnosci poreczyciela. Jak na przyklad wyglada odpowiedzialnosc poreczyciela wobec imigranta odmawiajacego podjecia zatrudnienia czy tez w sytuacji bankructwa? Bez odpowiedzi pozostaje tez pytanie, co oznacza pomoc finansowa ­ czy wystarczy zapewnienie nowemu imigrantowi zakwaterowania i wyzywienia? Z uwagi na specyficzny charakter prawa precedensowego rozwiazania uzyskamy w miare postepujacych procesow sadowych. Orzeczenia, ktore zapadna ­ pozwola ustalic praktyke. �

Autorka jest absolwentka wydzialu prawa Uniwersytetu Gdanskiego, wieloletnim doradca imigracyjnym New York Immigration Hotline. Artykul nie jest porada prawna. Zostal napisany wylacznie w celach informacyjnych.

Ewa Wroblewska oferuje pomoc w wypelnianiu dokumentow imigracyjnych. Mozna sie z nia skontaktowac w soboty od 10:00 do 18:00 pod numerem telefonu: (718) 505-3344.