Wisława Szymborska we wspomnieniach

Odeszła autorka tych słów wiersza:(...)Niech komsomolskie słońce rozjaśni smutny czas/niech odetchnie zniewolona młodzież Polski i Kraju Rad/Proletaiusze wsi i miast/już kończyć czas.
Pod wizerunkiem poczciwej staruszki miernej jakości autorytet a raczej twór poklaskowo stalinowsko komunistyczny i POstkomunnistyczny…. ale niech jej ziemia lekką będzie

” Umarłych wieczność dotąd trwa, dokąd pamięcią się im płaci..”
Wisława Szymborska

Bedziemy pamietac..

Wielkie nam uczynilas pustki tym odesjciem swoim…

W 1951 r. komuniści rozpoczęli bezpośrednią bezpardonową walkę z Kościołem. Zapoczątkowało ją aresztowanie pod zarzutem szpiegostwa biskupa kieleckiego Czesława Kaczmarka. Pod koniec tego roku aresztowano kilkunastu księży w diecezji krakowskiej. W styczniu 1953 r. odbył się ich “proces”. Zarzucono im “szpiegostwo za amerykańskie pieniądze”. Trzech księży skazano na śmierć, a pozostałych na wieloletnie więzienie.
W lutym 1953 roku gdy księża oczekiwali w celach śmierci na wykonanie wyroku grupa literatów krakowskich, wśród których była Szymborska, podpisała i przekazała władzom oraz ogłosiła “Rezolucję Związku Literatów Polskich w Krakowie w sprawie procesu krakowskiego”. Czego domagali się literaci? Czas był taki, jak pokazała historia, że broniąc księży mogli uratować im życie. Władze komunistyczne wyraźnie się wahały. Potrzebowały “poparcia społecznego”. Chciały podzielić się odpowiedzialnością.
Po latach Szymborska mogła wyrazić żal i skruchę oraz potępienie dla stalinizmu w świetle jupiterów. Mogła przeprosić Kościół i Polaków. Mogła w obecności kamer telewizyjnych złożyć kwiaty na grobach księży, których życie skróciły cierpienia wywołane aktem, który wsparła osobiście. Ona zaś bez słowa, z uśmiechem przyjęła z rąk przedstawicieli krakowskich władz samorządowych tytuł honorowej obywatelki Krakowa, tytuł, który, w tym wypadku, był swego rodzaju kpiną i nową hańbą, już nie tylko dla niej.
Szymborska zapisała się w historii Polski i Krakowa nie tylko jako poetka, laureatka nagrody Nobla, ale również jako ktoś kto brał udział w zniewalaniu naszego kraju, eksterminacji polskiego narodu, w działaniach zmierzających do jego zastraszenia, upodlenia, demoralizacji.
Miejmy nadzieję, że tych jej czynów i słów nie powtórzy już nigdy żadna polska poetka.

Milosz i Szymborska, to utrwalacze wladzy ludowej.
Kiedy Milosz pisal o “zniewolonych umyslach,” zapomnial
o wlasnym, a kiedy Szymborska zachwycala sie masowym
morderca, to wtorowala Miloszowi.
Miejmy nadzieje, ze ich spotkalo prawdziwie “zasluzone
wyroznienie,” ktore Dante przeznaczyl dla falszywych
prorokow.
Zalosna prawda o w/w towarzyszach zawsze bedzie
budzic oburzenie “towarzyszy podrozy.”

@Kaszkot:
  Bez urazy i uszczypliwosci, kazdy “czlowiek sukcesu,” niezaleznie od ustroju, placi wysoka
cene za przynaleznosc do salonu. Jednak systemy totalitarne wymagaly wyjatkowego “poswiecenia” i podlosci. Jezeli czlowiek jest gotowy zawiesic sumienie i poswiecic a la Pawlik
Morozov nawet najblizszych, to zaczyna tracic cechy ludzkie i zamienia sie w “slepe narzedzie”
wykonawcze. Te wszystkie czerwone “autorytety moralne” tak potrafily zgnoic nasza Ojczyzne, ze Rodacy kochajacy swoj kraj sa dzisiaj traktowani jak faszysci, a lewaccy nihilisci zbieraja holdy na “oswieconym Zachodzie” za rozwalanie wszystkiego, co polskie.
Nieomylny wodz, pan premier, kiedys stwierdzil, ze “polskosc, to nienormalnosc.”
Milosz podobne brednie uzasadnial w swoich “dzielach.” A zachwyty Szymborskiej
nad Stalinem nie wymagaja komentarza. Chyba juz kiedys ustalono, co to za “typ czlowieka”
jest gotowy sie sprzedac. Geremek nawet “naukowo” opracowal ten temat.

@komunikatywna—kolczatka
Debilizm i glupota to tez stan ludzkiego umyslu jest niczym ograniczona i wszelkie przeszkody pokona.Jesli wydaje sie tobie ,ze jestes centralnym punktem tego forum a twoje BZDETY swtrzasna calym swiatem ,tak mysli kpl. debil idiota ,ktory nie jest w stanie zrozumiec ,ze jest posmiewiskiem i ze jego miejsce to GW.Ten ESbecki belkot w tej chwili juz nie ma zadnego znaczenia ,dla Tuska i PO juz sie zaczol proces rowni pochylej.
Moze wiec warto aby to forum stawialo granice chamskim wypowiedziom. To jest moj postulat…Nie chodzi o cenzure pogladow ale o agresywne ataki na inaczej myslacych.W spolecznosciach internetowych gdzie obowiazuja   nieprzekraczalne zasady wypowiedzi,MODERATOR zwyczajnie usuwa posty ublizajace innym.

“Komunikatywna i kolczatka ”  to jest ta sama OSOBA

Wczoraj zmarła laureatka Literackiej Nagrody Nobla Wisława Szymborska. Jak każda śmierć, tak i ta przyprawia o smutek i zadumę. Umarł człowiek. Umarła ceniona przez wielu poetka. Z pewnością to duża strata dla świata literatury.

Wielu zadaje sobie dziś pytanie: jak mówić o Szymborskiej po jej śmierci. TVN 24 i “Gazeta Wyborcza” już narzuciły jak rozkaz: “Ani słowa o zaangażowaniu politycznym poetki”. Szymborska, w blasku której grzał się ostatnio wielokrotnie Bronisław Komorowski musi przejść do historii jako osoba krystaliczna.

Czy znów poddamy się teroryzmowi tego środowiska? Środowiska, które, jak warto przypomnieć nie miało chwili oporu, by na dzień po tragicznej i zagadkowej śmierci Andrzeja Leppera, którego środowisko to wielokrotnie poniżało i obrażało, opublikować w dużym stopniu zmanipulowaną i mocno przesadzoną listę jego wszystkich “grzechów”.

I tak samo należy traktować Św.P. Wisławę Szymborską. Kto jest wierzący, powinien zmodlić w intencji jej duszy “Zdrować Mario”, ale nie widzę powodu, by nie oceniać poetki jako uczestniczki życia publicznego!

A jest co oceniać. Dziś bowiem nie chce się pamiętać, że ceniona poetka była latami działaczką komunistyczną. Przez całe lata 50. i aż do 1966 należała do PZPR. W okresie największego terroru, masowych morderstw politycznych i prześladowań polskich patriotów, Szymborska wspierała politykę komunistycznego reżimu (podobnie zresztą w tym okresie, choć nieco krócej robił inny noblista - Czesław Miłosz). Mało tego! Poetka wykorzystywała swój talent literacki w promowaniu totalitarnego systemu. Pisała wiersze sławiące Lenina (nazwała go w swym utworze “Adamem nowego społeczeństwa”), czciła PZPR, wielbiła rewolucję październikową, pisała też emocjonalne teksty żałobne po śmierci Stalina.

W 1953 Szymborska wraz z innymi przedstawicielami “krakowskiego salonu” wóczas czerwonego, a dziś różowego, m.in. Bruna Miecugowa (ojca wiceszefa TVN24) podpisała apel potępiający skazanych na karę śmierci w pokazowym procesie politycznym, opartym na fałszywych dowodach, księży z kurii krakowskiej. W apelu literaci napisali:

“W ostatnich dniach toczył się w Krakowie proces grupy szpiegów amerykańskich powiązanych z krakowską Kurią Metropolitarną. My zebrani w dniu 8 lutego 1953 r. członkowie krakowskiego Oddziału Związku Literatów Polskich wyrażamy bezwzględne potępienie dla zdrajców Ojczyzny, którzy wykorzystując swe duchowe stanowiska i wpływ na część młodzieży skupionej w KSM działali wrogo wobec narodu i państwa ludowego, uprawiali - za amerykańskie pieniądze - szpiegostwo i dywersję.

Potępiamy tych dostojników z wyższej hierarchii kościelnej, którzy sprzyjali knowaniom antypolskim i okazywali zdrajcom pomoc, oraz niszczyli cenne zabytki kulturalne.

Wobec tych faktów zobowiązujemy się w twórczości swojej jeszcze bardziej bojowo i wnikliwiej niż dotychczas podejmować aktualne problemy walki o socjalizm i ostrzej piętnować wrogów narodu - dla dobra Polski silnej i sprawiedliwej”

Osobiście nigdy nie słyszałem, by za to zachowanie poetka przepraszała. W dodatku w ostatnich latach również angażowała się w politykę - po stronie tych samych ludzi, z którymi w staliniźmie wspierała komunizm. Ostro krytykowała politykę rządu PiS-Samoobrona-LPR, a wspierała m.in. kandydaturę Bronisława Komorowskiego z PO na prezydenta RP. Komorowski zresztą odwdzięczył jej się za to Orderem Orła Białego.

Życiorys człowieka składa się ze wszystkich jego działań. Dlatego też nie należy zapominać o żadnych posunięciach osób publicznych. Prawda jest bowiem podstawową wartością, która powinna takim osobom towarzyszyć.