Walczmy o zniesienie wiz

Wydaje się, że obecnie szanse na to, żeby wreszcie Polska została włączona do Visa Waiver Program, są naprawdę duże…

31 stycznia br. nasi sojusznicy w Kongresie USA zgłosili do obu komisji jednocześnie – w Senacie i Izbie Reprezentantów – projekt ustawy, która – jeśli zostanie uchwalona – może mieć decydujący wpływ na wprowadzenie Polski do VWP. Visa Waiver Program Enchanced Security and Reform Act zawiera bowiem propozycje legislacyjne, modyfikujące po naszej myśli kryteria przyjmowania krajów do tego programu. Po pierwsze, określa tzw. overstay rate na poziomie 3 proc. Myślę, że z tym nie powinno być problemów i nie przekroczymy tego limitu, ponieważ liczba Polaków pozostających w USA na okres dłuższy, niż opiewa wiza, nie jest już tak wielka jak kiedyś. Po drugie, projekt ustawy przewiduje ustalenie na poziomie 10 proc. wskaźnika tzw. refusal rate, czyli liczby odrzucanych wniosków wizowych. Otóż wydaje się, że te magiczne 10 proc. odmów wizowych także nie zostanie przekroczone, o ile zmieni się system jego wyliczania, co także zostało zawarte w projekcie. Dotychczas w konsulatach amerykańskich w Polsce sumowano liczbę wszystkich składanych wniosków wizowych, a nie liczbę wnioskodawców. To oznaczało, że jeśli jedna i ta sama osoba np. dwukrotnie w ciągu roku ubiegała się o promesę wizy amerykańskiej i dwukrotnie dostawała odmowę, to w statystykach zapisywano dwie odmowy i procenty refusal rate szły w górę. Powstawał przy tym zniekształcony obraz rzeczywistości, pokazujący, że więcej Polaków chciało jechać do Stanów, niż to było naprawdę.

Jeżeli te trzy zmiany, zawarte w propozycjach legislacyjnych złożonych pod obrady Kongresu, zostaną uchwalone zarówno przez Senat, jak i Izbę Reprezentantów, a następnie podpisane przez prezydenta Obamę, to włączenie Polski do VWP byłoby realne. Oczywiście wszystko będzie zależeć od tempa procesu legislacyjnego w Kongresie w bieżącym roku.

Prezydent Barack Obama zdecydowanie poparł włączenie Polski do VWP…

Prezydent Obama powiedział, że chciałby, aby sprawa ta została rozwiązana do końca jego obecnej kadencji. Taką deklarację Barack Obama złożył polskiemu prezydentowi Bronisławowi Komorowskiemu. Ale w tym momencie wiele zależy także od Polonii. Jednym reprezentantom Kongresu i Senatu warto podziękować za dotychczasowe zaangażowanie na rzecz włączenia Polski do VWP, a tych, co się ociągają, zmobilizować, aby się dołączyli i stawali co-sponsorami złożonej propozycji ustawowej, tak jak to zrobili ostatnio kongresmani – Gregory Meeks (demokrata) i Michael Grimm (republikanin). Ich poparcie udało się uzyskać dzięki staraniom nowojorskiego oddziału KPA i Polonii ze Staten Island.

W jaki jeszcze sposób Polonia może mieć wpływ na to, co się dzieje w tej sprawie?

Projekty modyfikujące dotychczasowe przepisy są obecnie złożone w komisjach sprawiedliwości (Committee of Judiciary). To, kiedy zostaną rozpatrzone, zależy od ich przewodniczących. Pragnę zwrócić uwagę, że przewodniczącym komisji senackiej jest nowojorski senator Charles Schumer. Przede wszystkim więc Polonia nowojorska może mieć wpływ na to, kiedy projekt ustawy zostanie przedstawiony przez senatora pod obrady komisji.

Listy, emaile i telefony z poparciem dla projektu, który czeka na rozpatrzenie, warto wysyłać do przewodniczących obu komisji. Senator Schumer, a także inni senatorowie i reprezentanci Kongresu Stanów Zjednoczonych powinni dostać wyraźny sygnał, że ten projekt jest ważny dla Amerykanów polskiego pochodzenia, którzy mają swoich krewnych i znajomych w Polsce. A pozwolę sobie Państwu przypomnieć, że listy w okresie wyborczym mają swoją dodatkową wagę. Do dyspozycji są także strony internetowe oraz portale społecznościowe, podstawowe narzędzie komunikacji młodej Polonii, zrzeszonej w organizacjach studenckich, w harcerstwie, w zespołach tanecznych itd. Organizacje polonijne, a jest ich w USA kilka tysięcy, mogłyby – jak w innych historycznych momentach, że przypomnę chociażby akcję wsparcia dla włączenia Polski do NATO – odegrać istotną rolę. Kongres Polonii Amerykańskiej zaapelował o to 8 lutego br. na stronie www.pac1944.org.

Sygnał do senatorów i kongresmanów powinien być jasny: Polonii zależy na wpisaniu Polaków do VWP. Polonia oczekuje, że amerykańska administracja będzie traktować Polaków tak samo jak obywateli praktycznie wszystkich krajów Unii Europejskiej, którzy przyjeżdżają do USA bez wizy.

Taki wyraźny sygnał powinien przyjść od Polonii, zrzeszonej nie tylko w KPA, ale także w PIASA i SWAP, w Instytucie Piłsudskiego i Polonii Technica, w polskich domach narodowych i fundacjach kulturalnych, w Polonijnym Klubie Podróżnika i Polskim Klubie Żeglarskim, w Stowarzyszeniu Medicus i amerykańskich centrach kultury polskiej oraz we wszystkich innych organizacjach polonijnych, noszących dumnie w swojej nazwie nazwiska wielkich Polaków, jak Jan Paweł II, Maria Skłodowska-Curie, Tadeusz Kościuszko czy Kazimierz Pułaski. Lista organizacji jest bardzo długa, a czy listów poparcia przyjdzie wiele? Czy wszystkie, czy większość, czy tylko niektóre organizacje włączą się w szukanie co-sponsorów projektu ustawy, złożonego w komisjach obu izb Kongresu? To już w Państwa rękach. Mogę tylko apelować, aby wcześniej wyrażone wsparcie dla zniesienia wiz obecnie powtórzyć. Właśnie teraz. Domyślam się, że zarówno “Nowy Dziennik”, jak i Fundacja Kościuszkowska, od dawna zaangażowane w tę sprawę, podwoją w tej chwili swoje wysiłki. Każde planowane w najbliższych tygodniach czy miesiącach spotkanie z przedstawicielami amerykańskiej administracji stwarza okazję, aby nawiązywać do tego ważnego dla nas wszystkich tematu. Nie zaszkodzi noszenie w klapie znaczków “Drop Visas for Poland”; to także ważna forma wyrażania opinii. Jestem dobrej myśli po ostatniej Paradzie Pułaskiego, gdzie w sercu Manhattanu na 5 Alei rozdawano wzory listów do polityków oraz specjalną dwujęzyczną wkładkę, przygotowaną przez “Nowy Dziennik”. Do parady dołączył senator Schumer. Tak, ten sam, w którego komisji został złożony projekt rzeczonej ustawy. Wtedy niektórzy z nas, uczestników parady, poznali osobiście senatora. Ściskaliśmy sobie ręce, robiliśmy zdjęcia. Towarzyszyłam Alexowi Storożyńskiemu przy wręczaniu senatorowi listu o zniesienie wiz dla Polaków.

Ale to wszystko było cztery miesiące temu. Teraz jest moment, aby – jak w październiku ubiegłego roku – gremialnie zademonstrować swoje oczekiwania wobec amerykańskiej administracji, by traktowała Polskę, wiernego sojusznika Stanów Zjednoczonych, tak jak się traktuje przyjaciół. Pozwalam sobie także przypomnieć, że Polonia należy nie tylko do organizacji polonijnych, ale także do stricte amerykańskich, zrzeszających różne środowiska; teraz jest dobry moment, aby się także do nich zwrócić o poparcie. Na przykład nasi przyjaciele z chicagowskiego American Jewish Committee jako jedni z pierwszych wyrazili publicznie wsparcie dla Visa Waiver Program.

Teraz jest z pewnością dobry moment, zwłaszcza że zbliżają się wybory i politycy będą się bardziej liczyć z Amerykanami polskiego pochodzenia…

Podobało mi się hasło ostatniej Parady Pułaskiego – “Młoda Polonia przyszłością Ameryki”. Rozumiem, że to była nie tylko życzeniowa deklaracja, ale także zachęta do udziału w życiu politycznym Stanów Zjednoczonych. Kto aktywnie w nim uczestniczy, ten ma wpływ na ważne decyzje, które podejmuje się dziś ze skutkiem w przyszłości. Domyślam się, że ubiegłoroczne hasło parady odnosi się między innymi do faktu, że 2012 jest rokiem wyborczym w USA. To bardzo ważne, żeby także młoda Polonia była zarejestrowana do wyborów i wzięła w nich udział. Reprezentanci i senatorowie są przedstawicielami Polonii, jeśli Polonia wcześniej oddała na nich swój głos. Co więcej, liczą się z Polonią, jeśli wiedzą, że także od jej głosów zależą.

Ale jakie są, pani zdaniem, szanse, że te ustawy przejdą w Kongresie?

Jest wola polityczna wśród naszych sojuszników w Kongresie i jest obietnica prezydenta Obamy. To bardzo dużo i więcej niż dotychczas. Jeśli do tego dołączą się głosy Polonii, słyszalne w każdym stanie, gdzie mieszkają Amerykanie polskiego pochodzenia, i zostaną usłyszane w Waszyngtonie, to myślę że w następnej Paradzie Pułaskiego będziemy mieli wielu gości z Polski. Po obu stronach barierek – wśród uczestników i widzów zgromadzonych na 5 Alei.