Pracownik, czy podwykonawca? (2)

Wiele osób zamiast W-2 otrzymało jednak inne zaświadczenie o zarobkach – formularz 1099-MISC. Często wiązać się będzie to z szokiem, bo w przypadku 1099 najczęściej nie odciąga się zaliczek podatkowych.

Wielu pracodawców zatrudnia pracowników, w tym także nielegalnych imigrantów, jako niezależnych kontraktorów. Wynika to między innymi z obowiązujących procedur weryfikacyjnych. W przypadku pracownika (employee) pracodawca musi otrzymać od zatrudnionego formularz W-4, na podstawie którego będzie odtrącać się podatki federalne oraz formularz I-9 – Employment Eligibilty Verification. (W niektórych stanach może obowiązywać także sprawdzenie pracownika federalnej w bazie danych e-Verify). Na obu z nich pracownik musi podać numer Social Security. W przypadku independent contractors obowiązuje jedynie formularz W-9, na którym należy podać imię i nazwisko, informacje o formie prowadzonego biznesu oraz numer podatnika (Taxpayer Identification Number). Po zakończeniu roku kalendarzowego pracownik otrzymuje wspomniany wyżej formularz W-2, a niezależny podwykonawca – jeśli otrzymał od firmy więcej niż 600 dol. w roku kalendarzowym – Formularz 1099-MISC. 

Celowe zaklasyfikowanie pracownika jako independent contractor jest niezgodne z prawem i naraża pracodawcę na kary finansowe.

Nie zwalnia to jednak osoby, która zamiast W-2 otrzymała 1099-MISC z konieczności rozliczenia się z podatków, w tym zapłacenia tak zwanego Self-Employment tax, czyli pełnej składki ubezpieczenia Social Security oraz Medicare. Może to się wiązać z koniecznością dopłacenia poważnych sum w momencie wypełniania zeznania podatkowego. Chowanie głowy w piasek i nierozliczenie się z podatków przyniesie więcej szkody niż pożytku – kopię 1099-MISC otrzymuje także IRS, który wie o tym, ile otrzymaliśmy pieniędzy. Tych, którzy bez swej woli stali się niezależnymi podwykonawcami powinna pocieszyć informacja, że mają oni prawo do odliczenia od zarobionych pieniędzy większości kosztów związanych z uzyskaniem dochodu oraz odpisania połowy składek na ubezpieczenie społeczne. Independent contractor może więc odpisać od dochodów koszty dojazdów do pracy, kupionych narzędzi, odzieży ochronnej, prenumeraty pism fachowych itp, co może znacznie obniżyć jego zobowiązania podatkowe. Pracownik nie może liczyć na podobne ulgi. Z niewielkimi wyjątkami koszty dojazdu do pracy musi opłacić z opodatkownych pieniędzy. Własne wydatki pracownika (non-reimbursed employee expenses) związane z pracą mogą być ulgą podatkową tylko jeśli przekraczają 2 procent jego całego dochodu.