



Urząd Podatkowy – Internal Revenue Service (IRS) – informuje o tym, jakich rodzajów dochodu nie musimy uwzględniać w naszych rozliczeniach. Oto najważniejsze kategorie, nie podlegające opodatkowaniu przez rząd federalny:
• Zwrot wydatków związanych z adopcją dziecka.
• Alimenty.
• Prezenty i spadki.
• Workers' compensation, czyli wpłaty z ubezpieczenia od wypadków z pracy (z pewnymi wyjątkami).
• Koszty posiłków i noclegów opłacane przez pracodawcę, służące jego interesom.
• Odszkodowania za uszkodzenie ciała lub chorobę.
• Pieniądze z opieki społecznej (welfare benefits).
• Rabaty od dealerów lub producentów.
Są też kategorie dochodów, które w pewnych okolicznościach podlegają opodatkowaniu, a w innych są od niego zwolnione. Oto przykłady.
• Polisa ubezpieczenia na życie. Jeśli sprzedajemy polisę w zamian za gotówkę (cash surrender), powinniśmy uwzględnić ten dochód w zeznaniu podatkowym, po odliczeniu kosztu składek. Natomiast odszkodowania z tytułu ubezpieczenia na życie osoby zmarłej są generalnie zwolnione od opodatkowania.
• Stypendia. Jeśli jesteśmy studentami ubiegającymi się o stopień naukowy (bacalaureat, magisterium, doktorat), w większości przypadków możemy odtrącić od dochodów wysokość otrzymanych stypendiów (scholarship lub fellowship), z których opłacamy czesne. Ale od obowiązku podatkowego nie jest zwolniona ta część stypendium, która pokrywa koszty utrzymania, np. życia w akademiku.
• Dochód bezgotówkowy. Osiągany dochód nie zawsze ma formę pieniędzy, czy przelewu na konto. Jednym z przykładów jest barter, czyli wymiana dóbr lub usług. Tzw. uczciwa wartość (fair market value) tych świadczeń podlega opodatkowaniu i musi być uwzględniona na formularzu 1040.
Powyższe przykłady nie obejmują wszystkich kategorii dochodu, które mogą nie podlegać obowiązkowi podatkowemu. Trzeba jednak pamiętać, że większość kategorii dochodu – pensje, zarobki z pracy godzinowej, napiwki, czy zasiłki dla bezrobotnych podlegają w całości opodatkowaniu i muszą znaleźć się w zeznaniu podatkowym.
